« بازگشت

چگونگی مقابله با آتش سوزی فلزات


چگونگی مقابله با آتش سوزی فلزات

آیا می دانید فلزات هم آتش ميگيرند؟
 

 

 
فلزات بصورت عنصر یا آلیاژی از انه اهادی جریا نهای حرارتی و الكتریسیته هستند كه بوسیله اكسیژن هوا اكسیده

م یشوند بسیار یاز فلزات قابلیت ایجاد آتش و آت شسوزی

دارند و تحت شرایطی شعله ور م یشوند.

شدیداً قابل اشتعال هستند « منیزیم » بعضی از فلزات مانند

بویژه زمانی كه بصورت قطعات یا ذرات ریز باشند به عبارتی

در حالی كه فلزات بصورت قطعات بزرگتر باشند به راحتی

قابل اشتعال نیستند مانند آلومینیم و فولاد و در صورتی كه

به ذرات ریز تبدیل شوند م یتوانند مشتعل بشوند بنابراین

انداز ه، شكل، مقدا ر، آلیا ژ، همچنین درجه حرارت و شدت

منبع اشتعال، فاكتورهای مهمی در ارزیابی اشتعال فلزات به

شمار م یروند. براده حاصل از فلزات نیز قابلیت انفجار دارند

و این عمل ممكن است در اثر تجمع الكتریسیته ساكن و یا

اصطكاك اتفاق بیافتد و به همین جهت در مكا نهایی كه

تجمع و حضور غبار و ذرات فلزی وجود دارد وجود جریان

سدیم یا » آب آت شنشانی ضروری است بعضی از فلزات مانند

كه میل تركیبی فراوان با آب و رطوبت موجود در هوا « پتاسیم

و اكسیژن هوا را دارند بمنظور كاهش خطر آت شسوزی تحت

گازهای ب یاثر یا مایعات نفتی نگهداری م یشوند.

واكنش فلز سدیم در زمان سوخت ن (تركیب با اكسیژن) و

تركیب با آب بصورت ذیل است:

Na+½O2 Na2o

Na+H2o NaoH+½H2

هیدروژن حاصل از واكنش دوم قابلیت انفجار و گسترش

آتش را دارد.

از نظر سرعت سوختن فلزاتی كه سطح سوز هستند با

سرعت كمتری نسبت به فلزاتی كه م یتوانند تبخیر شوند

م یسوزند زیرا در فلزات تبخیر شونده بخارهای بدست

آمده سریعتر با اكسیژن محیط تماس پیدا م یكند. بطور

مثال فلزاتی مانند سدیم، منیزیم، و آلومینیم تولید بخار در

سوختن می كنند ولی فلزاتی مانند تیتانینم و یازیركنیم

سطح سوز هستند.

از دیگر خصوصیات عمومی فلزات بویژه فلزات داغ این است

كه اغلب بسرعت و بصورت گرمازا با آب تركیب م یشوند و

تولید هیدروژن م یكنند.

2AL+3H2o AL2o3+3H2 + 319 kilojoules

همچنین در صورت وجود آب در زیر فلز داغ سریعاً آب به

بخار آب تبدیل و موجب پرتاب فلز مذاب به اطراف م یشود.

مثال دیگر از فلزات قابل اشتعال فلز منیزیم است این فلز در

صورتی كه بصورت پودر، نوار یا باریك ههای كوچك باشد تحت

شرایطی در دمای 500 درجه سانت یگراد شعله ور م یشود،

اگرچ ه منیزی م در حالت توده و قطعات بزرگ ابتدا باید تا

نقطه ذوب ( 650 درجه سانتی گراد) گرم سپس شعله ور شود.

همچنین منیزیم در حالتی كه بصورت قطعات باریك باشد در

صورت تماس با روغ نهای حیوانی یا گیاهی بطور خود بخود

شعله ور م یشود.

نیز قابل خاموش كردن نیست و به Co این فلز حتی با گاز 2

سوختن خود در این گاز ادامه م یدهد (از اكسیژن موجود در

استفاده می كند). Co مولكول 2

Mg+ Co2 Mgo+CO

فلزات دیگر مانند آهن و استیل گرچه در حالت عمومی

در هوا نم یسوزند ولی در داخل اكسیژن م یتوانند بسوزند،

غبارهای استیل یا بصورت پشم فلز مانند سیم ظرفشویی با

حضور منبع آتش زنه شعله ور م یشود.

پودر آهن كه در كارخانه تولید م یشود در صورتی كه در

معرض هوا قرار بگیرد احتمال شعله ور شدن خود بخود را

دارد، كنترل و خاموش كردن موفق آتش فلزات قابل اشتعال

بستگی به حالت و مقدار فلز و نوع خامو شكننده دردسترس،

مهارت و تجربه آت شنشان در بكا رگیری و استفاده از آن دارد.

توجه داشته باشید كه یك نوع عامل خامو شكننده در

كنترل و اطفاء مؤثر تمام فلزات قابل اشتعال مؤثر نیس ت.

آت شسوز یهای كوچك فلزات را م یتوان با پودرهای خشك

مخصوص خاموش كرد هرچند ممكن است در آت شسوز یهای

گسترده امكان در دسترس بودن پودر خشك به مقدار زیاد

وجود نداشته باشد. فلزات قابل اشتعال كه در مقدار و وسعت

زیاد در حال سوختن باشند با آب به شدت واكنش نشان

م یدهند در این وضعیت از آب فقط برای خنك كردن فلزاتی

كه در معرض حرارت هستند و واكنشی با آب ندارند( مانند

منیزیم و آلومینیم) و به حرارت بالاتر نرسید هاند استفاده

م یكنند.

در آت شسوزی فلزات از ماسه صددرصد خشك نیز م یتوان

برای خامو شكردن استفاده كرد. ذرات ماسه هرچه ریزتر

باشد (ماسه بادی) تاثیر آن در اطفاء بیشتراست، ذرات ماسه از

تشكیل شده كه در درجه حرارت بالا ذوب م یشود « سیلیس »

و برروی فلز م یچسبد و از رسیدن اكسیژن به فلز جلوگیری

م یكند.

از آنجایی كه محصولات حاصل از سوختن و بخارات حاصله

سمی و یا خورنده است آت شنشانان در اجرای ماموری تها و

هنگام عملیات باید با رعایت فاصله مناسب از لباس حفاظتی

كامل و دستگاه تنفسی استفاده كنند.